‎(10 กุมภาพันธ์ 1993 ‎ชิคาโกบูลส์พบกับอินดิแอนาเพเซอร์ส)
‎เพเซอร์สนำอยู่หกแต้ม 20-14
‎พิปเพนโดนบัง พยายามหนีสมิตส์
‎ไปที่เส้นขอบสนาม เสียบอล
‎ริชาร์ดสันได้ไป เขาเจอหนึ่งต่อสาม โดดชู้ต
‎และ... ลงห่วง
‎เรจจี มิลเลอร์มาตีไมค์ เอ็มเจไม่พอใจ
‎ผมไม่โทษเขานะ
‎ใช่แล้ว เขาปรี่เข้าไป มีการวิวาทเกิดขึ้น
‎อย่าไปห้ามเขา ปล่อยเขา
‎ผมกับเขามีความสัมพันธ์ที่แปลก
‎(เรจจี มิลเลอร์ ‎การ์ดทีมเพเซอร์ส - 1987-2005)
‎คนส่วนใหญ่กลัวไมเคิล จอร์แดน ‎ก็น่ากลัวหรอก
‎แต่ผมไม่กลัวเขาเหมือนคนอื่นๆ ในลีก
‎เราเคยมีเรื่องกันมาพอสมควร
‎(13 เมษายน 1998)
‎เพเซอร์สนำอยู่สิบแต้ม จอร์แดนแย่งบอล
‎ใน... แจ็คสัน...
‎ปาบอลใส่แจ็คสันแบบหงุดหงิด
‎เขาคิดว่าแจ็คสันจะเล่นงานเขา
‎ไมเคิลจะต้องโดนฟาวล์เทคนิค
‎แล้วเรจจี มิลเลอร์ก็เดินมาหา
‎ผมนับถือเขามากนะ
‎แต่เขาอาจจะคิดว่าผมเป็นเด็กผอมปากเสีย
‎และเขาก็ปากเสียที่สุดในวงการ
‎(14 พฤศจิกายน 1987)
‎ปีที่ผมเป็นน้องใหม่ เราเล่นกับชิคาโก
‎ในฐานะน้องใหม่ คุณต้องเล่นให้เกินร้อย
‎เพราะพยายามจะให้รุ่นเก๋าในทีมประทับใจ
‎มิลเลอร์อ้อมกำแพงสติพาโนวิช
‎ตีโค้งมาแล้วชู้ต มีการฟาวล์
‎เรจจี มิลเลอร์ได้แต้ม จอร์แดนทำฟาวล์
‎ผมจำได้ว่าครึ่งเกมผมทำไปสิบแต้ม
‎และเอ็มเจชู้ตได้ไม่ค่อยดีนัก
‎ผมแบบว่า "ใช่ คุณคือไมเคิล จอร์แดน
‎คนที่เดินบนน้ำได้ใช่ไหม"
‎เขามองหน้าผม
‎ไมเคิล จอร์แดนอยู่ที่เส้นฟาวล์ ‎กระโดดชู้ต ดีครับ
‎ครึ่งหลัง สุดท้ายผมทำไปได้แค่สองแต้ม
‎เกมนั้นผมทำได้ 12 แต้ม ‎เขาทำได้มากกว่าผมเยอะ
‎จอร์แดนทำไป 37 แต้ม
‎และผมจำตอนเขาเดินออกจากสนามได้
‎เขาแบบ...
‎ "อย่ามาหยามพระเยซูผิวดำ"
‎ตอนนั้นเองที่ผมเลิกเรียกเขาว่าไมเคิล จอร์แดน
‎ผมมักจะเรียกเขาว่าจอร์แดน
‎ไม่ก็พระเยซูผิวดำ หรือแมวดำ
‎ผมไม่เคยเรียกเขาว่าไมเคิล จอร์แดน ‎อีกเลยหลังจากนั้น
‎(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‎ลีลาเฉียบขาด
‎จบเกมแล้วครับ
‎ชิคาโกสเตเดียมเฮกันสนั่น
‎ก่อนอื่นเลย ที่นี่ไม่มีการหักหลัง
‎ถึงเวลาที่ผมต้องไปต่อ
‎นี่เป็นปีสุดท้ายของฟิลในฐานะโค้ชทีมบูลส์
‎ความคาดหวังสูงเกินไปไหม
‎- จากนี้ไปจะยังไงต่อ ‎- คำถามเดียว จะไปได้อีกนานแค่ไหน
‎ตอน 9
‎(อีสเทิร์นคอนเฟอเรนซ์ 1998 ‎รอบชิง เกมที่หนึ่ง)
‎สวัสดีครับ ทุกคน ขอต้อนรับสู่ ‎รอบชิงอีสเทิร์นคอนเฟอเรนซ์
‎ทีมบูลส์เจอกับทีมอินดิแอนาเพเซอร์ส
‎เป็นครั้งแรกที่สองทีมนี้เจอกันในรอบตัดเชือก
‎อินดิแอนาได้บอล
‎ปี 98 เป็นปีแรกที่ผมมาเป็นโค้ช
‎และเป็นโอกาสดีที่สุดที่เราจะได้แชมป์
‎เรามั่นใจว่าโค่นบัลลังก์ทีมบูลส์ได้
‎(จาเลน โรส ‎กองหน้าทีมเพเซอร์ส - 1996-2002)
‎เรารู้สึกว่าเราก็เล่นได้ทุกรูปแบบ
‎เรามีริค สมิตส์ ชาวดัตช์จอมดังก์
‎มาร์ก แจ็คสัน หนึ่งในแอสซิสต์ที่เก่งที่สุดในลีก
‎เรามีพี่น้องเดวิส
‎คริส มัลลิน หนึ่งในผู้เล่นที่ชู้ตสวยสุดตลอดกาล
‎และเรจจี มิลเลอร์ ผู้อยู่ในหอเกียรติยศ
‎ยกมาทั้งก๊วน
‎ซีรีส์ที่แข่งกับอินดิแอนา ‎เป็นซีรีส์รอบตัดเชือกที่ยากที่สุด
‎(บิล เวนนิงตัน ‎เซ็นเตอร์ทีมบูลส์ - 1993-1999)
‎พวกเขาตัวโต แข็งแรง เล่นแรง
‎ถ้าให้เลือกทีมที่เอาชนะยากที่สุดในฝั่งตะวันออก
‎อินดิแอนาอาจจะเป็นทีมที่แกร่งสุดนอกดีทรอยต์
‎พวกเขาแกร่งมาก
‎ทุกครั้งที่ผมลงแข่ง ผมได้แผลหลังจบเกม
‎มันกลายเป็นความแค้นส่วนตัวของผม
‎ไมเคิลแหวกทาง หันหลังชู้ต ได้ฟาวล์
‎ไมเคิลแย่งบอลได้และชิคาโกขึ้นนำ
‎เกมแรกเป็นของชิคาโก
‎(เพเซอร์ส 79 บูลส์ 85 ‎บูลส์นำ 1-0 ในซีรีส์)
‎ขอต้อนรับกลับสู่ยูไนเต็ดเซ็นเตอร์
‎เกมที่สองของรอบชิงเอ็นบีเอ ‎อีสเทิร์นคอนเฟอเรนซ์
‎ถือเป็นเกียรติที่ได้มอบ ‎ถ้วยผู้เล่นทรงคุณค่าเอ็นบีเอ
‎ครั้งที่ห้าของไมเคิล จอร์แดน
‎ผมขอบอกในนามของทุกคนเย็นนี้ ขอบคุณ
‎ลองลีย์หวังทำแต้ม ลุค ลองลีย์ครับ
‎เคอร์จะชู้ตสามแต้ม และลงห่วง
‎ไม่รู้อะไรยังไง ทุกปีสตีฟ คอร์เล่นดีขึ้น
‎จนใครบางคนต้องเจ็บปวดใจ
‎เหลือไม่ถึงสองนาทีในควอเตอร์ที่สี่ จอร์แดน...
‎ไมเคิล จอร์แดนหงายหลังชู้ต...
‎ไมเคิล จอร์แดนชู้ตได้สวยมาก
‎นั่นอาจเป็นไม้ตายสำหรับชิคาโกบูลส์
‎(บูลส์นำ 2-0 ในซีรีส์)
‎บูลส์เป็นผู้ชนะ 104-98
‎ซีรีส์นี้บูลส์นำ 2-0 จอร์แดนทำไป 41 แต้ม
‎เราต้องวางแผนกันใหม่ นี่คือ...
‎เราเล่นเพื่อเวลานี้ของปี
‎เรามาไกลเกินกว่าจะปล่อยมันหลุดมือไป
‎- ไอ้น้อง สบายดีนะ ‎- ครับ สบายดี
‎ครอบครัวเป็นไง สบายดีนะ
‎- ศึกนี้ใหญ่หลวง พี่รู้ ‎- รู้ครับ
‎- มันมาแน่ ‎- ครับ
‎(อีสเทิร์นคอนเฟอเรนซ์ 1998 รอบชิง ‎เกมที่สาม บูลส์พบกับเพเซอร์ส)
‎(บูลส์นำ 2-0 ในซีรีส์)
‎(วงมาร์ชเอ็นบีเออินดิแอนาออลสตาร์)
‎เพเซอร์สจะเตะก้นชิคาโก
‎(เพเซอร์ส สู้ๆ)
‎บูลส์เสร็จแน่ เสร็จแน่
‎เชิญมาทุบรถทีมบูลส์
‎เราชนะสองเกมแรกในชิคาโก
‎แต่เกมต่อมาเราต้องไปแข่งนอกบ้าน
‎ที่สนามนั้นเอาชนะยากแน่นอน
‎เล่นให้พวกเขาโห่เข้าไป
‎สู้เขา พวกเรา
‎เกมสาม เรจจีคือปัญหา
‎เพราะเรจจีมี...
‎(เดวิด อัลดริดจ์ ‎นักข่าวอีเอสพีเอ็น - 1996-2004)
‎ความมั่นใจที่บ้ามาก
‎เรจจี...
‎ถ้าเขาเครื่องติดแล้ว...
‎เขาชู้ตจากตรงไหน ข้ามหัวใคร เมื่อไหร่ก็ได้
‎มิลเลอร์ รับ ชู้ต ได้แต้ม
‎เรจจี มิลเลอร์ครับ
‎มิลเลอร์... ได้สามแต้มจากมุม
‎มิลเลอร์ชู้ตสามแต้ม
‎บูลส์อาจต้องม้วนเสื่อกลับบ้าน
‎เรจจีทำไป 26 แต้ม
‎และอินดิแอนาชนะเกมที่สาม
‎(บูลส์ 105 เพเซอร์ส 107 ‎บูลส์นำ 2-1 ในซีรีส์)
‎ตอนนี้วันจันทร์เรามีโอกาสจะตีเสมอแล้ว
‎ชิคาโกจะไม่ตกรอบไปง่ายๆ
‎ตราบใดที่แมวดำลงสนาม อะไรก็เป็นไปได้
‎เราเอาอยู่ วันนี้แค่สะดุดนิดหน่อย
‎(อีสเทิร์นคอนเฟอเรนซ์ 1998 ‎รอบชิง เกมที่สี่)
‎บูลส์ดูจะไม่ปลื้มที่เพเซอร์สชนะเกมที่สาม
‎ไมเคิล จอร์แดนเรียกมันว่า "สะดุดนิดหน่อย"
‎ฟิล แจ็คสันบอกว่า "พวกเขาต้องเล่นดีมากๆ ‎ในบ้านเพื่อเอาชนะเรา
‎แต่ถึงอย่างนั้น พวกเขาชนะเราแค่นิดเดียว"
‎มันเป็นซีรีส์ที่สู้กันจนเหนื่อย ‎เกมที่น่าจดจำที่สุดคือเกมที่สี่
‎(บ๊อบ คอสตาส ‎เอ็นบีซีสปอตส์ - 1980-2019)
‎อินดิแอนาได้บอล
‎เรจจีชู้ตจากมุม ลูกนี้ยากมาก พลาด
‎พิปเพนส่งให้ไมเคิล
‎จอร์แดนถูกปัดบอลโดนหน้า
‎ไมเคิลดูจะมีเลือดออก
‎มิลเลอร์ชู้ตสามแต้ม
‎ไมเคิลเริ่มเร่งเครื่องหลังจากเริ่มต้นเอื่อย
‎ห่างกันแต้มเดียว เหลือ 6.4 วินาที
‎(ชิคาโกบูลส์ 94 อินดิแอนาเพเซอร์ส 93)
‎คุมด้วยรีบาวด์ รีบาวด์เยอะๆ ‎เราต้องให้ทุกคนเข้ามารีบาวด์
‎ไมค์ เด็กนี่เล่นดีมากเลยนะ
‎อินดิแอนายังเหลือเวลานอก ‎พวกเขาเลือกที่จะไม่ใช้
‎แมคคีย์เล็ง
‎ส่งให้มิลเลอร์ โดนปัด
‎พิปเพนฉกไป เลยทำฟาวล์เขา
‎ผมเสียใจมากจนผมรู้สึก
‎ "จะเป็นงี้เหรอ พวกเขาจะได้นำ 3-1 เหรอ"
‎เพราะถ้าแพ้ 3-1 ก็ต้องกลับไปเล่นที่ชิคาโก
‎มันจบเลยนะ เราแพ้แบบนี้ไม่ได้
‎สกอตตี พิปเพนเล่นได้ดีมาก
‎แต่เขาชู้ตลูกโทษได้แค่สองในห้า
‎(บูลส์ 94 เพเซอร์ส 93)
‎ไม่ลง
‎ลูกที่สองห้ามพลาด
‎ไม่ลงทั้งคู่ เสียบอล นอกเขต ใครได้
‎อินดิแอนาได้บอลตอนเหลือ 2.9 วินาที
‎(ชิคาโกบูลส์ 94 อินดิแอนาเพเซอร์ส 93)
‎แลร์รี เบิร์ดขอเวลานอกครั้งสุดท้าย
‎สมัยผมเป็นโค้ช
‎เรามักจะเปลี่ยนแผนเล็กน้อยช่วงท้ายเกม
‎สองวินาทีสุดท้าย สี่วินาทีสุดท้าย ทำนองนั้น
‎ถ้าคะแนนสูสี เรารู้ต้องทำยังไง
‎มีผู้เล่นหลายคนที่ชู้ตได้ ‎ในสามควอเตอร์แรกของเกม
‎แต่ถ้าถามว่าใครจะชู้ตช่วงท้าย ‎ก็ส่งบอลให้เรจจีเลย
‎ผมจำได้ตอนที่แลร์รีบอกแผนการเล่น
‎ผมคิด "ต้องกดดันให้กรรมการตัดสินใจ"
‎จอร์แดนประกบเบสต์ ฮาร์เปอร์ประกบมิลเลอร์
‎พอเริ่มเล่นไปแล้ว
‎ผมรู้ว่าพวกเขาจะสลับ เอาเอ็มเจมาประกบผม
‎ผมเลยวิ่งไปผลักอกเขา
‎เบาๆ นะ ผลักเขาเบาๆ ให้เปิดช่องว่าง
‎และที่เหลือคือประวัติศาสตร์
‎แมคคีย์ ส่งไปให้มิลเลอร์ ชู้ตเพื่อชนะ
‎แค่เสี้ยววินาที
‎หนึ่งในผู้เล่นขี่ม้าขาวมาช่วย ‎ที่เก่งที่สุดในรุ่นของเขา
‎ทำสำเร็จอีกครั้งแล้วครับ
‎ใช่ เต้นเลย เรจจี
‎ทั้งสนามดีใจกันบ้าไปแล้ว ก็สมควรแล้ว
‎แต่ช่วยจับภาพแลร์รี เบิร์ดหน่อย
‎แลร์รี เบิร์ดมองดูนาฬิกา
‎สีหน้าเขานิ่งมาก เพราะเขารู้เหมือนที่ทุกคนรู้
‎ว่าพวกนั้นมีไมเคิล จอร์แดนและเวลายังไม่หมด
‎(บูลส์ 94 เพเซอร์ส 96 ‎ควอเตอร์ที่สี่ :00.7)
‎เรารู้ว่าลูกบอลจะไปไหน
‎ทุกคนในสนามรู้ว่าลูกบอลจะไปไหน
‎คูค็อชส่งให้ไมเคิลตอนจะหมดเวลา
‎ผมจำได้ว่าอยู่ใต้แป้นตอนที่ลูกบอลลอยมา
‎ผมมองและคิดว่า "มันต้องลงแน่ๆ"
‎เขาส่งให้จอร์แดน จอร์แดนชู้ต
‎บอลเด้งออก ชู้ตสองแต้ม
‎เหลือเชื่อเลย
‎แค่มิลลิเมตร มิลลิเมตรที่เข้าแล้วเด้งออก
‎เราทำให้พวกเขาดับเบิลคลัตช์ลูกนั้น ‎เขาเกือบชู้ตลง
‎(อีสเทิร์นคอนเฟอเรนซ์ 1998 ‎รอบชิง เกมที่สี่)
‎(ชิคาโกบูลส์ 94 อินดิแอนาเพเซอร์ส 96 ‎เสมอกัน 2-2 ในซีรีส์)
‎คุณบอกว่าที่แพ้วันเสาร์นั้นแค่สะดุด
‎แล้วเกมนี้ล่ะ คุณจะไปที่ไหนต่อ
‎ก็ยังต้องผ่านชิคาโก ยูทาห์ อินดิแอนา
‎พวกเขายังต้องมาที่ชิคาโก ‎ผมไม่สนว่าวันนี้เกิดอะไรขึ้น
‎ผมไม่สนว่าเกิดอะไรขึ้นในซีรีส์อื่น
‎พวกเขายังต้องมาที่ชิคาโก
‎(พฤษภาคม 1998)
‎(มิถุนายน 1997)
‎(ปี 1997 ชิคาโกบูลส์เข้ารอบชิง ‎ครั้งที่ห้าในรอบเจ็ดปี)
‎(หลังจากชนะ 69 เกมในฤดูกาลปกติ)
‎(คู่ต่อสู้ของพวกเขาคือยูทาห์แจ๊ส)
‎(ซึ่งเข้ารอบชิงเอ็นบีเอได้เป็นครั้งแรก)
‎ตลอดอาชีพผมเราเจอศึกหนักทางตะวันตก
‎(จอห์น สต็อกตัน ‎การ์ดทีมแจ๊ส - 1984-2003)
‎เราแข่งกับทีมเก่งๆ และเราเกือบชนะหลายครั้ง
‎แต่ก็ไม่เป็นที่หนึ่งเสียที
‎(เวสเทิร์นคอนเฟอเรนซ์ 1997 รอบชิง ‎แจ๊สพบกับร็อกเก็ตส์)
‎เรามาชนะเอาในวินาทีสุดท้าย
‎สต็อกตัน ชู้ตสามแต้ม
‎เยี่ยม จอห์น สต็อกตันทำให้ยูทาห์แจ๊ส ‎เข้ารอบชิงเอ็นบีเอสำเร็จ
‎เรามีโอกาสได้เล่นและทดสอบตัวเองกับทีมเก่งๆ
‎นั่นก็มีความหมายกับผมมากแล้วล่ะครับ
‎ในซีรีส์นั้นมีอะไรเป็นปัจจัยกระตุ้น ‎ที่สำคัญที่สุดสำหรับคุณ
‎คาร์ล มาโลนได้เป็นผู้เล่นทรงคุณค่า
‎ยินดีด้วยครับ คาร์ล มาโลน
‎(19 พฤษภาคม 1997)
‎ผู้เล่นทรงคุณค่าเอ็นบีเอ 1996-1997
‎(คาร์ล มาโลน เอ็มวีพี 1997)
‎ปีนั้นคาร์ล มาโลนเป็นผู้เล่นทรงคุณค่า
‎มันเพิ่มแรงกระตุ้นให้กับไมเคิล ‎เขาคิดว่าเขาควรได้เป็นผู้เล่นทรงคุณค่า
‎เรารู้ทันทีว่ามันจะไปในทางไหน
‎ผมไม่ได้บอกว่าเขาไม่สมควรได้
‎ผมบอกแค่ว่ามันเพิ่มแรงฮึดให้ผม
‎ผมบอก "โอเค คุณคิดว่าเขาทรงคุณค่า ‎ได้เลย ไม่มีปัญหา"
‎ทีมนี้ชอบวิ่ง พวกเขาต้องไปใกล้แป้นถึงจะได้แต้ม
‎พวกเขาจะทำได้ร้อยแต้ม
‎จำไว้ ทีมนี้ทำแต้มได้เป็นที่สองในลีก
‎พวกเขามีแนวรุกที่แข็งแกร่งตอนวิ่งทำแต้ม
‎นี่เป็นเกมแรกในรอบชิงเอ็นบีเอ
‎สำหรับยูทาห์แจ๊ส นี่เป็นครั้งแรกที่เข้ารอบชิง
‎ในประวัติศาสตร์ของทีมนี้
‎เกมแรก
‎- จอร์แดนมาแล้ว ‎- เยี่ยม
‎คาร์ล มาโลนรับส่งกับจอห์น สต็อกตันได้ดี
‎ตั้งรับ
‎มาโลนทำให้ชู้ตเข้า บังแล้วหมุน
‎คาร์ล มาโลนบุกแบบไม่ยั้ง
‎ทีมแจ๊สเล่นดีมาก
‎(บิล คาร์ตไรต์ ‎เซ็นเตอร์ทีมบูลส์ - 1988-1994)
‎คาร์ล มาโลนอย่างเจ๋ง เขาไม่หมูสำหรับเรา
‎สามแต้ม มาโลน... เยี่ยม
‎จอห์น สต็อกตันก็ไม่หมู
‎เกมแรกในชิคาโกคะแนนสูสี
‎เสมอกันที่ 82 แต้ม
‎(ไม่มีอะไรดีไปกว่านี้)
‎เหลือ 7.5 วินาที
‎พวกเขาให้ไบรอัน รัสเซล ‎ประกบไมเคิล จอร์แดน
‎เราอาจจะ
‎มีสามคนได้ที่ถูกมอบหมายให้ประกบไมเคิล
‎และไบรอัน รัสเซลคือหัวหอกนำขบวน
‎ไบรอัน รัสเซลทำให้ทีมเราเข้ารอบได้
‎ด้วยการตั้งรับที่เหลือเชื่อ
‎เขาเก่งและสมควรได้รับหน้าที่ที่ยากกว่า
‎และไม่มีอะไรยากกว่าไมเคิลแล้ว
‎โอเค ไบรอัน รัสเซลใช่ไหม
‎ตอนผมเล่นเบสบอล ยูทาห์มาแข่งกับบูลส์
‎พวกเขาซ้อมที่สนามแข่ง
‎ผมแวะไปทักทายจอห์นกับคาร์ล
‎ไอ้หนุ่มไบรอัน รัสเซลมาหาผม ‎บอกว่า "คุณเลิกเล่นทำไม
‎เลิกทำไม คุณรู้ผมกันคุณได้ คุณเลยเลิก"
‎ผมบอก "คาร์ล ไปคุยกับเขาหน่อยซิ"
‎ "ไม่ล่ะ เขาก็แค่เด็กใหม่"
‎แต่นับจากนั้น ผมหมายหัวเขาไว้
‎ไบรอันเป็นคนขี้เล่นและพูดอะไรไปเรื่อย
‎แน่นอนว่าไมเคิลก็มีหลายจุด
‎ที่เขาพัฒนาได้ จะด้วยเหตุผลอะไรก็ตาม
‎ผมรู้ว่าเขาเล่นแบบไหน
‎เขาชอบเขย่งปลายเท้า
‎หัวกับไหล่เขาหลอกไปอีกทาง เขาหยุดไม่ได้
‎พวกเขามากับแชนดอน แอนเดอร์สัน ‎ที่จะคอยกันสกอตตี พิปเพน
‎พวกเขาให้ไบรอัน รัสเซลกันไมเคิล จอร์แดน
‎เหลือห้าคน จอร์แดนเลี้ยงบอลหลบรัสเซล
‎เหลือสอง แล้วหนึ่ง
‎(ยูทาห์แจ๊ส 82 ชิคาโกบูลส์ 84 ‎บูลส์นำ 1-0 ในซีรีส์)
‎จบแล้วครับ ชิคาโกบูลส์ชนะ ‎ตอนหมดเวลาเกมแรก
‎ไมเคิล จอร์แดนกระโดดชู้ต
‎(รอบชิงเอ็นบีเอ 1997 เกมที่สอง ‎ยูทาห์แจ๊สพบกับชิคาโกบูลส์)
‎เกมที่สอง... ไม่สูสีเท่าไหร่
‎ไมเคิล จอร์แดนเครื่องร้อนแล้ว
‎บูลส์ชนะแจ๊ส 97-85 ‎กลายเป็นนำอยู่ 2-0 ในซีรีส์
‎แต่ รู้ไหม ยูทาห์สู้
‎พวกเขาไปแข่งที่ยูทาห์ และมันคนละเรื่องเลย
‎มาโลนกะชู้ต
‎(รอบชิงเอ็นบีเอ 1997 เกมที่สาม ‎บูลส์พบกับแจ๊ส)
‎คาร์ล มาโลนเล่นดีมาก ทำได้ 37 แต้ม
‎แจ๊สชนะไป 104-93 ‎พวกเขาตามอยู่ในซีรีส์ 2-1
‎เกมที่สี่ของซีรีส์นั้นขับเคี่ยวกันมาก
‎ชิคาโกนำอยู่หนึ่งแต้ม
‎(ชิคาโก 73 ยูทาห์ 72)
‎เหลือเวลาไม่ถึงหนึ่งนาที
‎สต็อกตันส่งลูกได้สวยที่สุด ‎ที่ผมเคยเห็นจากพอยต์การ์ด
‎(บูลส์ 73 แจ๊ส 72 ‎ควอเตอร์ที่สี่)
‎เกมที่สี่ของรอบชิงเอ็นบีเอ ‎บูลส์นำอยู่สองเกมต่อหนึ่ง
‎สต็อกตันรีบส่งให้มาโลน
‎ซีรีส์นี้เสมอกันสองต่อสอง
‎(รอบชิงเอ็นบีเอ 1997 เกมที่สี่ ‎บูลส์ 73 แจ๊ส 78)
‎(10 มิถุนายน 1997)
‎(หนึ่งวันก่อนเกมที่ห้า)
‎ก่อนเกมที่ห้าในยูทาห์ ผมอยู่ที่แมริออท
‎ก็มีจอร์จ ผม ทิม แล้วก็คิดว่ามี รปภ.สองคน
‎คืนก่อนแข่ง เราอยู่ในห้องของไมเคิล พูดคุยกัน
‎แต่ตอนสี่ทุ่ม สี่ทุ่มครึ่งคืนนั้น ผมหิว
‎ไม่มีบริการในห้องพัก ไมเคิลเกิดหิว
‎(ทิม โกรเวอร์ ‎ครูฝึกส่วนตัวของจอร์แดน)
‎เราโทรไปตามร้านต่างๆ
‎จอร์จกับผมช่วยกันหา ‎เราเจอร้านพิซซ่าร้านหนึ่ง ร้านเดียว
‎เขาสั่งพิซซ่าและตอนพิซซ่ามาส่ง
‎มีคนอยู่สี่ห้าคนนอกประตู
‎ห้าคนมาส่งพิซซ่าถาดเดียว
‎คุณก็รู้ มันไม่ได้เกิดขึ้นบ่อยนะ ‎ที่จะมีคนส่งห้าคน
‎จากร้านพิซซ่า เอาพิซซ่ามาส่งให้
‎พวกเขาพยายามมองเข้ามา ‎และทุกคนรู้ว่าเป็นไมค์
‎ผมรับพิซซ่า จ่ายเงิน และวางพิซซ่าลง
‎ผมบอก "ผมสังหรณ์ใจไม่ดีเรื่องนี้"
‎ผมกินพิซซ่า คนเดียวหมด คนอื่นอดกิน
‎ผมตื่นราวตีสองครึ่ง อ้วกไปทั่วห้อง
‎ตอนตีสาม มีโทรศัพท์ดังในห้อง
‎ "นี่เพื่อน มาที่ห้องฉันด่วน"
‎ผมรีบไปหาเขา เขาขดตัวกลม ตัวสั่น
‎ผมบอก "เพื่อน ตามหมอประจำทีมด่วน"
‎จริงๆ จะเรียกเกมที่เป็นไข้ก็ไม่ถูก ‎เพราะมันคืออาหารเป็นพิษ
‎คุณพระช่วย
‎ฉันอยู่ในห้องที่ยูทาห์
‎ฉันไปหา ลูกบอกว่า "ผมป่วย"
‎(เดลอริส จอร์แดน ‎แม่ของไมเคิล)
‎ฉันบอก "คืนนี้ลูกจะเล่นยังไงไหว" ‎"แม่ ผมต้องเล่น"
‎และฉันคิดว่า "ลูกไม่ควรลงเล่น"
‎(รอบชิงเอ็นบีเอ 1997 เกมที่ห้า)
‎แต่ตอนเราไปถึงสนาม เขาอยู่ที่นั่น
‎(เกมที่เป็นไข้)
‎เรื่องใหญ่คืนนี้ ‎สภาพร่างกายของไมเคิล จอร์แดน
‎ทุกคน ระวังข้างหลังด้วย
‎- ผมนอนบนเตียงทั้งวัน ‎- มา
‎กินอะไรไม่ได้เลย กลืนไม่ลง
‎เขานอนให้น้ำเกลือ ตัวซีดเซียว
‎ดูไม่ดีเลย
‎ผมแบบว่า "ให้ตาย งานเข้าแล้ว"
‎ฟิลมาถาม "คิดว่าไง" ‎ผมบอก "ผมจะพยายาม นี่เกมที่ห้า
‎ผมเป็นตัวล่อก็ยังดี ผมจะลง ผมจะเล่น"
‎ตอนตีสามครึ่ง ไมเคิล จอร์แดนตื่นขึ้นมา ‎มีอาการเหมือนเป็นไข้
‎เขาปวดท้องและปวดหัว นอนต่อไม่ได้
‎เขาอ้วกทั้งคืน ตามรายงานก่อนหน้า ‎เขาไม่ได้ไปซ้อม
‎แต่เขานอนทั้งวันและยังอ้วกไม่หยุด
‎ยูทาห์แจ๊ส ยูทาห์แจ๊ส ยูทาห์แจ๊ส
‎ยูทาห์แจ๊สได้บอลก่อน
‎หัวใจสำคัญของยูทาห์คืนนี้คือการรุก
‎สต็อกตันได้บอล
‎ยูทาห์เปิดเกมเร็ว
‎พวกเขาต้องทำให้คนดูฮึกเหิม
‎จอร์แดนทำครอสโอเวอร์...
‎พลาดไปเยอะ เขาสั่นเพราะพิษไข้
‎(บูลส์ 8 แจ๊ส 18 ‎ควอเตอร์ที่หนึ่ง 3:34)
‎ชิคาโกเริ่มต้นได้แย่มาก
‎เขาลงไปเล่นในสนาม นกหวีดเป่าขอเวลานอก
‎คุณเห็นได้เลย
‎เหมือนชีวิตหลุดออกจากร่างเขา และเขาแค่...
‎ทุกครั้งที่ขอเวลานอก เขาจะแบบว่า เหนื่อยหอบ
‎เขาอาการแย่มาก
‎แต่รู้ไหม หลายครั้งที่คุณป่วย...
‎คุณจะเค้นพลังที่คุณมีอยู่ลึกๆ ที่คุณไม่รู้ว่ามี
‎ผมว่ามันเป็นหนึ่งในเกมที่
‎เขาอยากชนะมากๆ ถึงขั้น
‎กัดฟันสู้
‎หลังหมดเวลานอก ตอนนกหวีดเป่า
‎ยังไงที่ไหนไม่รู้ อยู่ดีๆ ‎เขาก็ลุกขึ้นมาเล่น
‎ไมเคิล จอร์แดนกลับมาแล้ว ชู้ตข้ามคริส มอร์ริส
‎(บูลส์ 18 แจ๊ส 29 ‎ควอเตอร์ที่สอง 11:45)
‎จอร์แดนปรี่เข้าใส่ฮอร์นาเซ็ก
‎(บูลส์ 24 แจ๊ส 36 ‎ควอเตอร์ที่สอง 8:46)
‎เป็นการเร่งเครื่องที่ดีที่สุดของคืนนี้
‎จอร์แดนส่งให้ลองลีย์
‎(บูลส์ 29 แจ๊ส 38 ‎ควอเตอร์ที่สอง 7:43)
‎ตอนนี้แจ๊สนำอยู่แค่เก้าแต้ม
‎เขาเหมือนกับคนเหล็ก
‎จอร์แดนแย่งบอล
‎เขาควานหาและเจอ... จุดพลิก
‎เล่นดีมาก แล้วบูลส์ก็มีโอกาสทำคะแนนนำ
‎(บูลส์ 43 แจ๊ส 44 ‎ควอเตอร์ที่สอง 3:02)
‎ช่วงท้ายเกมนั้น เขาเริ่มฟื้นกลับมา
‎และชู้ตหลายๆ ครั้ง
‎ประคองทีมไว้
‎เกมเสมอกันอยู่ที่ 85
‎มาร์ฟ บูลส์เล่นที่นี่มาหลายปี
‎ความมั่นใจ ลีลา ความมุ่งมั่น
‎วินัยและความมีระบบระเบียบ
‎ทั้งหมดจะส่งผลแล้วตอนนี้ ‎จอร์แดนอยู่ที่เส้น
‎จอร์แดนรับลูกระฉอกได้
‎ครองบอลในเวลาที่เหลือ 40 วินาที
‎เกมเสมอกันที่ 85
‎เหลือสิบวินาที พิปเพนกันฮอร์นาเซ็ก
‎จอร์แดนชู้ตสามแต้ม สำเร็จ
‎ไมเคิล จอร์แดนชู้ตลงเป๊ะ
‎(จอร์แดน 44 นาที 38 แต้ม)
‎เขาแสดงให้เห็นว่าต่อให้ป่วยแค่ไหน
‎เขาก็ยังเป็นผู้เล่นที่ดีที่สุดในโลก
‎(รอบชิงเอ็นบีเอ 1997 เกมที่ห้า)
‎(ชิคาโกบูลส์ 90 ยูทาห์แจ๊ส 88 ‎บูลส์นำ 3-2 ในซีรีส์)
‎(เจอร์รี สโลน ‎หัวหน้าโค้ชทีมแจ๊ส - 1998-2011)
‎โค้ช คุณรู้เรื่องอาการของจอร์แดนมากแค่ไหน
‎ก่อนหน้านี้เขาเป็นยังไง อธิบายความพยายาม
‎ในการฝืนอาการป่วยของเขาหน่อยสิครับ
‎ก่อนอื่นเลย ผมไม่รู้ว่าเขาป่วย
‎และผมคิดว่าเขาเล่นได้เยี่ยมมาก
‎คนอื่นๆ รู้เหรอว่าเขาป่วย
‎งั้นผมคงรู้เป็นคนสุดท้าย
‎- หน่อยน่า ลูกพี่ ‎- นี่คุณจะบ้าเหรอ
‎สันดานของผมคือต้องชนะไม่ว่ายังไง
‎ถ้าผมต้องทำด้วยตัวเอง ผมก็จะทำ
‎แต่ในช่วงแข่งเพื่อเข้ารอบชิง
‎มันก็มีหลายครั้งที่คนอื่นๆ เล่นได้ดีขึ้น
‎ผมว่าไมเคิลรู้ว่ามีหลายๆ คน
‎ที่ทำได้ดีมากๆ
‎คนที่อาจจะไม่โด่งดังเท่า ‎แต่ก็ช่วยกันทำเท่าที่ทำได้
‎ซึ่งผมว่าเขามองผมเป็นหนึ่งในคนที่ทำได้ดีมาก
‎ตอนเข้ามาในเอ็นบีเอ
‎ผมไม่ใช่ผู้เล่นอันดับต้นๆ หรือที่คนฮือฮา
‎ฟีนิกซ์เลือกผม ให้โอกาสผม ‎และให้ผมอยู่ในทีมอยู่ปีนึง
‎โอกาสแรกของผมในเอ็นบีเอ ‎คือตอนอยู่คลีฟแลนด์คาวาเลียร์ส
‎แพ็กซ์สันส่งให้เคอร์
‎เคอร์หลบแล้วชู้ต
‎เราแข่งกับบูลส์บ่อย ‎และผมเคยดูจอห์น แพ็กซ์สัน
‎ผมเคยกันเขาตอนเราแข่งกับบูลส์
‎ผมดูเขาในทีวีตอนที่เราซ้อมรับมือ
‎แพ็กซ์สันชู้ตสามแต้ม
‎เยี่ยม บูลส์นำอยู่หนึ่งแต้ม
‎จอห์นเป็นคนโปรดผม
‎ผมได้แต่คิด "นั่นเป็นตำแหน่งที่ผมต้องไปเล่น"
‎กว่าผมจะได้ร่วมทีม
‎จอห์นก็เข้าสู่ปีสุดท้ายของอาชีพเขา
‎เขาคอยสอนผม
‎ผมรู้ตั้งแต่ช่วงแรกๆ ของอาชีพว่า ‎ผมจะได้เป็นผู้เล่นสนับสนุน
‎(จอห์น แพ็กซ์สัน ‎การ์ดทีมบูลส์ 1985-1994)
‎สิ่งที่ผมทำได้ดี ช่วยเสริมให้ไมเคิล
‎ผมเลยพยายามบอกสตีฟ
‎ว่าไมเคิลจะต้องไว้ใจนายในสนามได้จริงๆ
‎ถ้าเขาจะไปออกรบกับนาย
‎เขาต้องรู้ว่านายเอาด้วยและนายจะไม่ถอดใจ
‎ผมต้องต่อสู้ดิ้นรนเพื่อให้ได้ ‎ทุกอย่างที่ผมมีในเอ็นบีเอ
‎และนั่นก็แค่เพียงพอที่จะอยู่รอด
‎ให้ตาย จะชู้ตก็บอกกันบ้าง
‎- ง้างค้าง... ‎- ไม่โกรธกัน
‎ไมเคิลมีชีวิตต่างจากพวกเราที่เหลือ ‎เพราะจำเป็น
‎เขาใช้ชีวิตปกติไม่ได้ ‎มันยากมากที่จะเข้าถึงเขา...
‎ในแง่อารมณ์ความรู้สึก
‎คุณเคยคุยเรื่องพ่อคุณไหม
‎เราไม่เคยคุยกันเรื่องนั้น
‎ผมคิดว่ามันอาจเจ็บปวดเกินไป
‎สำหรับพวกเรา
‎(มิถุนายน 1997)
‎พ่อผมสนับสนุนผมตอนผมเป็นเด็ก ‎พ่อเห็นว่าผมรักกีฬามาก
‎พ่อชอบบาสเกตบอล พ่อชอบดูผมเล่น
‎เราเล่นด้วยกันตลอดเวลา ตรงทางเข้าบ้าน
‎เขาถูกปลูกฝังนิสัยชอบเอาชนะ
‎(แอน เคอร์ ‎แม่ของสตีฟ)
‎ด้วยการเล่นบาสเกตบอลหน้าบ้าน ‎กับพ่อและพี่ชายของเขา
‎นั่นเป็นกิจกรรมของครอบครัว
‎มัลคอล์ม จอห์น และสตีฟเล่นบาสเกตบอล
‎เป็นธรรมดา บางครั้งพ่อกับพี่ชนะ
‎เขาจะเจ็บปวด
‎มันแย่มากๆ
‎(อาจารย์แห่งปี 1973-1974 ‎มัลคอล์ม เคอร์)
‎พ่อผมเป็นอาจารย์สอนประวัติศาสตร์ ‎และการเมืองตะวันออกกลางที่ยูซีแอลเอ
‎แม่ผมเลี้ยงลูกอย่างเดียว
‎แต่แม่ได้มาเป็นอาจารย์เอาตอนหลัง
‎เป็นครอบครัวนักวิชาการอย่างแท้จริง
‎วันจันทร์ถึงวันพฤหัส เราไม่ได้รับอนุญาตให้ดูทีวี
‎นอกจากว่าจะมีเกมสำคัญ ‎พ่อผมจะช่วยได้มากเลย
‎พ่อผมทำงานที่ยูซีแอลเอทำให้ผมรักบาสเกตบอล
‎ไปสนามพอลลีย์พาวิลเลียนในต้นยุค 70
‎ตอนเป็นเด็กห้าหกขวบ มันช่างมหัศจรรย์
‎เป็นที่ที่เหลือเชื่อ
‎วอลตันชู้ต ชู้ตอีกทีจากเส้นด้านซ้าย
‎คุณได้รับความสนใจจาก ‎แมวมองระดับมหาวิทยาลัยแค่ไหน
‎- ตอนคุณจบมัธยมปลาย ‎- น้อยมาก
‎พอๆ กับที่สาวมัธยมปลายไม่สนใจผม
‎มีสาวน้อยมาก แมวมองมหาวิทยาลัยก็น้อย
‎ผมเรียนจบมัธยมปลายโดยไม่ได้รับทุนเรียนต่อ
‎แต่แอริโซนาเสนอทุนให้ผมในวินาทีสุดท้าย
‎และผมก็รับทั้งที่ไม่เคยไปที่โรงเรียนเลย
‎ผมแค่ตื่นเต้นที่ผมมีที่ไปแล้ว
‎และพอผมไปเรียนมหาวิทยาลัย
‎แม่กับน้องชายก็ไปอยู่กับพ่อที่เบรุต
‎พ่อออกจากยูซีแอลเอก่อนผมเรียนจบมัธยม
‎และไปเป็นประธานมหาวิทยาลัยอเมริกันในเบรุต
‎ในวิหารของมหาวิทยาลัยอเมริกันในเบรุต
‎ปีการศึกษา 117 ได้เริ่มขึ้นอย่างเป็นทางการ
‎ในฤดูร้อนที่มีการสู้รบในเบรุต ‎มันเกือบจะไม่ได้เปิดสอนแล้ว
‎ประธานรักษาการเอยูบีถูกลักพาตัว ‎ไปจากวิทยาเขตสามเดือนก่อน
‎และยังหายตัวไป
‎ประธานเอยูบีคนใหม่เชื่อว่าด็อดจ์ยังมีชีวิตอยู่
‎(ตุลาคม 1982)
‎ผมรอจะได้ร่วมงานกับเขาในฐานะรองประธาน
‎ถ้าผมมาถึงที่นี่ทันวันที่หนึ่งกรกฎาคม
‎ก็อาจจะเป็นผมที่ถูกลักพาตัวไปไม่ใช่เขา
‎เขาเป็นนักวิชาการด้านตะวันออกกลางที่ดีมาก
‎เขาพยายามผลิตนักศึกษา
‎ที่ยอมรับ เปิดใจกว้าง มีมนุษยธรรม
‎มันคือการทำความฝันให้เป็นจริง
‎แต่ก็อยู่ได้ไม่นานนัก
‎กองกำลังรักษาสันติภาพสากล ‎ออกจากเบรุตไปเมื่อปีที่แล้ว
‎และชีวิตในเมืองหลวงของเลบานอน ‎ก็อันตรายขึ้นอย่างมาก
‎มันแย่สำหรับแทบทุกคนที่อาศัยอยู่ที่นั่น
‎แต่ยิ่งแย่สำหรับชาวอเมริกัน
‎มัลคอล์มเป็นคนอเมริกันที่ใครๆ รู้จัก
‎เขาเป็นตัวแทนของรัฐบาล
‎ที่ยึดถือค่านิยมที่ตรงข้ามกับกองกำลังแบ่งแยก
‎คุณจำอะไรได้บ้างเกี่ยวกับวันนั้นในปี 1984
‎วันนั้นฝนตก
‎ฉันเพิ่งสอนวิชาของฉัน
‎ฉันได้รับโทรศัพท์จากยามที่ประตูให้...
‎ไปที่ห้องทำงานประธาน ฉันไปที่นั่นและ...
‎เขาบอกฉันว่ามัลคอล์มถูกยิง ทางโทรศัพท์
‎ฉันคิดว่าอาจยิงแขนหรือขา
‎(18 มกราคม 1984)
‎ประธานของมหาวิทยาลัยอเมริกาในเบรุต ‎ถูกยิงที่ศีรษะ
‎โดยมือปืนสองคนที่ปลอมเป็นนักศึกษา
‎มัลคอล์ม เคอร์เพิ่งออกจากลิฟต์
‎และกำลังจะไปประชุมในวิทยาเขตตอนที่เขาถูกฆ่า
‎ผมได้รับโทรศัพท์กลางดึกจากเพื่อนของครอบครัว
‎โทรศัพท์ที่หอของผมดังตอนตีสาม
‎ผมรู้ว่าต้องมีเรื่อง และ...
‎เขาบอกแค่ว่า...
‎เขาว่า "สตีฟ ผมมีข่าวร้าย"
‎แล้ว...
‎ใช่
‎นักวิชาการที่ถูกสังหารมีชื่อเสียง ‎ในหมู่เพื่อนร่วมงานในเบรุตมานาน
‎ถึงแม้เขาจะเป็นชาวอเมริกัน
‎(ประธานเคอร์ เราสูญเสียคุณ)
‎แต่เขาผูกพันกับโลกอาหรับอย่างเหนียวแน่น
‎บาสเกตบอลเป็นสิ่งเดียวที่ผมสามารถ
‎ทำได้เพื่อให้ลืมสิ่งที่เกิดขึ้น
‎วันรุ่งขึ้นผมไปฝึกซ้อม ผมไม่รู้จะทำอะไรดี
‎เรื่องแบบนี้แต่ละคนแสดงออกไม่เหมือนกัน
‎สตีฟแสดงออกด้วยการทุ่มเท ‎ให้กับการเล่นบาสเกตบอลมากขึ้นไปอีก
‎ผมเคยคิดถึงเรื่องนี้ตลอดเวลาตอนที่ผมเล่นบาส
‎ตอนเพลงชาติดัง ผมมักจะ...
‎คิดถึงเรื่องพ่อและคิดว่าเขาจะชอบมันขนาดไหน
‎เขาจะต้องไม่เชื่อแน่ๆ
‎เขาจะต้องชอบมาก
‎(มิถุนายน 1997)
‎(รอบชิงเอ็นบีเอ 1997 เกมที่หก ‎ยูทาห์แจ๊สพบกับชิคาโกบูลส์)
‎อาการล่าสุดของไมเคิล จอร์แดน
‎จอร์แดนรู้สึกดีขึ้นมากแล้ว
‎เห็นได้ว่าเขาหายจากการมีไข้หนัก
‎ผมรู้สึกว่าไมเคิล จอร์แดนใกล้หมดแรง
‎และจะพยายามเต็มที่เพื่อปิดฉากในคืนนี้
‎จะได้ไม่มีเกมที่เจ็ดอีกต่อไป
‎ชิคาโกเปิดเกมแบบช้าๆ และยูทาห์ก็ฉวยโอกาสนี้
‎ฮอร์นาเซ็ก เยี่ยม
‎ชิคาโกระวังล่ะ ปิดฉากคืนนี้คงไม่ง่ายซะแล้ว
‎คาร์ล มาโลนทำไป 12 แต้ม
‎แจ๊สนำอยู่ 46-39
‎ความไว้ใจสูงสุดจากไมเคิล ‎จะมาในรอบตัดเชือกถ้าคุณเล่นดี
‎ผมว่าเขานับถือผม
‎เพราะเขารู้ว่าผมสู้และผมไม่ยอมแพ้
‎ผมขยันและผมทำสุดความสามารถ
‎แต่ผมเล่นได้ไม่ดีนักในรอบชิง
‎เป็นการบล็อกที่ดีครับ
‎เคอร์ชู้ตสามแต้ม
‎ผมทำได้ไม่ดี ผมเข้มงวดกับตัวเองมาก
‎ในฐานะผู้เล่นสนับสนุน ผมได้ชู้ตห้าลูกต่อเกม
‎และทุกลูกมีความสำคัญมากเหลือเกิน
‎จอร์แดน... เยี่ยม!
‎(ควอเตอร์ที่สี่ 2:02)
‎บูลส์ 86-83
‎แจ๊สตีเสมอตอนเหลือเวลาไม่ถึงสองนาที
‎ฮอร์นาเซ็กเก็บบอลได้ รัสเซลชู้ตสามแต้ม
‎เป็นลูกที่ยิ่งใหญ่จากไบรอัน รัสเซล ‎เขาตีเสมอด้วยคะแนน 86
‎ฟิลขอเวลานอก ไมเคิลรู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้น
‎(ควอเตอร์ที่สี่ 28.0)
‎ก่อนหน้านี้ในซีรีส์นั้น
‎ในเหตุการณ์ที่คล้ายกันมากช่วงท้ายเกม
‎จอห์น สต็อกตันมารุมเขาและแย่งบอล
‎ซึ่งทำให้ยูทาห์ชนะไปเลย
‎เขางึมงำบางอย่าง "สตีฟ สตีฟ เตรียมพร้อมไว้"
‎เขารู้ว่ากล้องจับภาพเขาตลอด ส่วนผมไม่รู้เรื่อง
‎ถ้าเขามา ฉันพร้อมแน่
‎แล้วผมก็ตะโกนกลับไป ‎ "ฉันพร้อมแน่ ฉันพร้อมแน่"
‎ผมรู้ว่าพวกเขาจะรุมผม ผมรู้ว่าสตีฟจะว่าง
‎เวลาของไมเคิล จอร์แดนแล้ว
‎เขาไม่ชู้ต เคอร์ชู้ต
‎สตีฟ เคอร์ ขณะเหลือห้าวินาที
‎เคอร์ชู้ตลูกสำคัญ เหมือนจอห์น แพ็กซ์สันปี 93
‎โอกาสสุดท้ายแล้วสำหรับยูทาห์
‎เหลือห้าวินาที อินบาวด์ พิปเพนแย่งบอล
‎พิปเพนกลิ้งบอลให้คูค็อช
‎(รอบชิงเอ็นบีเอ 1997 เกมที่หก ‎แจ๊ส 86 บูลส์ 90 บูลส์ชนะ 4-2 ในซีรีส์)
‎คว้าแชมป์สมัยที่ห้าในรอบเจ็ดปี
‎เหลือเวลาแค่ 0.6 วินาที ‎คะแนนนำอยู่สี่แต้ม
‎คืนนี้ สตีฟ เคอร์ได้พิสูจน์ฝีมือ ‎และผมดีใจกับสตีฟ เคอร์มาก
‎(ฉลองชัยชนะ ‎16 มิถุนายน 1997 ชิคาโก อิลลินอยส์)
‎และตอนนี้...
‎แชมป์โลกปี 1997 ของคุณ
‎(เตรียมเป็นแชมป์สมัยที่หก ‎วินฟิลด์รักทีมบูลส์)
‎หลายคนถามผมถึงลูกเมื่อคืนก่อน
‎และมีการเข้าใจผิดถึงเรื่องที่เกิดขึ้นจริง
‎ผมเลยอยากจะอธิบาย
‎ตอนที่เราขอเวลานอกขณะเหลือ 25 วินาที
‎เราประชุมกัน
‎และฟิลบอกไมเคิลว่า ‎ "ไมเคิล ลูกสุดท้ายคุณชู้ตนะ"
‎ไมเคิลบอก "ฟิล สถานการณ์แบบนี้ผมไม่แน่ใจ
‎เราน่าจะลองเปลี่ยนไปทางอื่นดูไหม
‎ทำไมเราไม่ไปทางสตีฟล่ะ"
‎ผมคิดกับตัวเอง "ผมคงต้องช่วยไมเคิลอีกแล้ว"
‎แต่เอาเถอะ ในเมื่อชู้ตลงแล้ว
‎นั่นคือเรื่องผมและผมจะเล่าแบบนั้น
‎(มิถุนายน 1997)
‎(พฤษภาคม 1998)
‎(บูลส์กับเพเซอร์สผลัดกันชนะเกมห้ากับหก ‎ของรอบชิงอีสเทิร์นคอนเฟอเรนซ์ 1998)
‎(ทำให้ต้องมีเกมที่เจ็ดในชิคาโก)
‎(เป็นครั้งที่สองของบูลส์ในการแข่งแชมเปียนชิป)
‎(ที่ต้องแข่งเกมที่เจ็ด)
‎(เกมสุดท้ายของจอร์แดนใช่ไหม ‎เปิดขายตั๋วแล้ว)
‎(ร้านขายตั๋ว 1-888-BULLS-TX)
‎เกมที่เจ็ดในชิคาโก
‎นี่อาจเป็นเกมสุดท้าย ‎ที่เราเห็นบูลส์อย่างที่เรารู้จัก
‎(อีสเทิร์นคอนเฟอเรนซ์ 1998 ‎รอบชิง เกมที่เจ็ด)
‎ทีมดังใกล้จะโดนผลักตกรอบ ‎เกมที่เจ็ดกับเพเซอร์ส
‎ถ้าสิ่งที่ไม่คาดคิดเกิดขึ้นและบูลส์เป็นฝ่ายแพ้
‎ชีวิตอาจกลับมาสู่ยุคก่อนจอร์แดน ‎หรือที่เรียกว่ายุคทอม บอร์วิงเคิล
‎มันมากกว่าการแพ้รอบตัดเชือก
‎มันคือการสิ้นสุดยุค
‎ผมบอกพวกเขาวันนี้ว่าคุณแพ้ได้นะ
‎คุณต้องยอมรับความเป็นไปได้ ‎ว่าคุณอาจแพ้เกมแบบนี้
‎ทุกคนคิดว่าถ้าบูลส์จะแพ้
‎ราชวงศ์บาสเกตบอลนี้จะสิ้นสุด
‎มันก็น่าจะจบเพราะคนใส่สูทที่ไหนสักแห่ง
‎แต่มันจะเป็นการปิดฉากที่ยุติธรรมกว่า ‎ถ้ามันเกิดขึ้นในสนามแข่ง
‎คุณจอร์แดนทำตามโจ เนแมธ
‎เราทุกคนจำได้ที่เขาทำนายว่า ‎ทีมเจ็ตส์จะชนะซูเปอร์โบวล์ครั้งที่สาม
‎เราจะชนะเกมเจ็ด เราจะชนะเกมเจ็ดแน่
‎ตอนนั้นผมอยู่กับ รปภ.ของผม อยู่กับจอร์จ
‎พวกเขากลายเป็น "คณะผู้ติดตาม"
‎ผมรู้ว่าวุฒิภาวะที่ผมได้จากพวกเขา
‎จะช่วยให้ผมตัดสินใจได้ดี
‎ผมต้องการคนที่แก่กว่าที่ใจกว้างมีสติดี ‎บอกให้ผมมีสมาธิ
‎เย็นไว้ๆ
‎(อาห์มัด ราชัด ‎เอ็นบีซีสปอตส์ - 1983-2002)
‎ไมเคิลรู้สึกอบอุ่นเมื่ออยู่กับการ์ดของเขา
‎และหัวหน้าการ์ดคือกัส
‎(กัส เลตต์ ‎รปภ.ของจอร์แดน)
‎กัสเคยเป็นตำรวจชิคาโก ‎ผมเดาว่าสมัยเขาหนุ่มๆ
‎เขาน่าจะเอาเรื่องน่าดู
‎และเป็นที่เคารพของตำรวจชิคาโก
‎(ทิเชอร์ เลตต์ ‎ภรรยาของกัส)
‎เขาเริ่มจากเป็นตำรวจลาดตระเวน ‎แล้วเขาก็ไต่เต้าขึ้นไปจนได้เป็นจ่า
‎เขากับเพื่อนทำงานให้ยูไนเต็ดเซ็นเตอร์ ‎เป็นหน่วยรักษาความปลอดภัย
‎กัสเป็นเพื่อนกับไมเคิล ‎ตอนเขามาชิคาโกใหม่ๆ ตอนเขาเท้าแตก
‎นั่นคือตอนที่กัสมารับผมที่รถ
‎ดูแลให้ผมนั่งและเข้าห้องแต่งตัว ‎เราใช้เวลาอยู่ด้วยกัน
‎และจากนั้นมันก็เริ่มแน่นแฟ้น ‎เขาเป็นผู้ปกป้องผมที่ดีมาก
‎- ขอโทษครับๆ ‎- ไม่ เราต้องไปแล้ว
‎เขาไม่ปล่อยให้คนนอกเข้าไปได้
‎ฟังนะทุกคน ขยับไปทางนี้หน่อยจะได้มีที่
‎ไม่มีอะไรผ่านกัสไปได้
‎เวลามีคนเยอะๆ ผู้คนจะคิดว่ามีสิทธิ์บางอย่าง
‎กัสจะพูดให้เข้าใจ
‎นั่นล่ะกัส เขาเป็นผู้พิทักษ์
‎แต่เขาเป็นมากกว่านั้น ‎ผมเห็นเขาเป็นมากกว่านั้น
‎ตอนที่ไมเคิลเสียใจเรื่องพ่อของเขา
‎เขายังทำใจไม่ได้กับการตายของพ่อ
‎เขาจะโทรหากัส
‎ร้องไห้ตอนตีสอง กัสก็จะรีบรุดไปหาเขา
‎เขาจะลุกจากเตียงและไปดูไมค์
‎เขาอยู่เคียงข้างไมเคิลเมื่อต้องการ ‎เขาอยู่คอยดูแลไมเคิล
‎ตอนที่พ่อผมถูกฆ่าตาย ‎เขากลายเป็นเหมือนพ่อของผม
‎ผมต้องมีเขาไปด้วยทุกที่ที่ผมไป
‎กัส ผมขอถามอะไรหน่อย เห็นคุณนั่งพักอยู่
‎ใช่ ทำคีโม ผมได้ยินไม่ชัด คุณต้อง...
‎- ผมขอถามอะไรคุณหน่อย ‎- ได้
‎ตอนที่กัสป่วย...
‎ไมค์เป็นคนแรกที่สังเกตเห็นว่าเขาป่วย
‎พวกเขาเดินทางไปที่ไหนสักแห่ง ‎เขาโทรมาบอกฉัน
‎เขาว่า "ทิช คุณต้องพากัสไปหาหมอ"
‎กัสได้รับการวินิจฉัยว่าเป็น ‎มะเร็งปอดและไมเคิลก็อยู่ด้วย
‎เขาไปที่โรงพยาบาลกับเรา เขามาที่บ้านของฉัน
‎เขาโทรมาถามไถ่ อย่างที่บอก เขาไม่ทิ้งกัส
‎ให้ตายสิ เขาเป็นมะเร็งและ...
‎เขาขอลางานไปรักษาตัว
‎ตอนกัสกลับมาก่อนเกมที่เจ็ด
‎เขาดูอ่อนแรง แต่เขายังยิ้มได้สไตล์กัส
‎มันเหมือนกับว่าเรากลับมาครบแก๊งกันอีก
‎ไง เป็นไงบ้าง กัส ขอต้อนรับกลับมา เพื่อนยาก
‎- หมดพักร้อนแล้วสิ ‎- ใช่
‎- กลับไปทำงานไป ‎- สำหรับตอนนี้นะ
‎เขาเป็นแรงบันดาลใจสำหรับผม
‎ผมอยากจะชนะเกมนี้เพื่อกัส
‎(สองชั่วโมงก่อนเริ่มเกม)
‎มันจะน่าสนใจ มาดูว่าจะเป็นยังไง
‎ช่วงหน้าสิ่วหน้าขวาน
‎บางคนทำได้ บางคนทำไม่ได้
‎ผมมองว่าน่าจะอย่างนั้น
‎บางคนทำได้ บางคนทำไม่ได้
‎มันก็เป็นเช่นนั้นแหละ
‎- อยู่ห่างๆ สกอต เบอร์เรลล์ไว้ ‎- ผม...
‎ห้ามไปคุยกับสกอต เบอร์เรลล์
‎เดี๋ยวเขากลัวกันพอดี
‎(หนึ่งชั่วโมงก่อนเริ่มเกม)
‎การได้รู้ว่าเรากำลังจะแข่งเกมที่เจ็ด
‎ที่มีโอกาสทำให้ไมเคิลตกรอบตัดเชือก
‎มันพิเศษมากสำหรับกลุ่มนั้น
‎เราไม่ได้ถูกวัดฝีมือมานานมากแล้ว
‎เราทุกคนรู้สึกเหนื่อย ร่างกายก็เหนื่อย
‎เอานะ เหมือนไม่มีวันพรุ่งนี้ ลุยให้เต็มที่
‎มีอะไรใส่ไปให้หมดเลยในสนาม
‎ตั้งรับ ตั้งรับเพื่อชัยชนะ รีบาวด์กับตั้งรับ
‎มิลเลอร์ส่งให้สมิตส์
‎เขาส่งให้เดล เดวิส ซึ่งรอดังก์อยู่
‎ไมเคิลหันหลังให้แป้น ถูกมิลเลอร์กันไว้
‎หมุนตัวชู้ตแต่ไม่ลง
‎ในเกมเจ็ด อะไรก็เป็นไปได้หมด
‎คุณฉีกแผนการเล่นทิ้ง
‎เพราะในเกมที่เจ็ดมันไม่สำคัญแล้ว
‎มันอยู่ที่ว่าใครอยากชนะมากกว่ากัน
‎คูค็อชกันเขาคนเดียว ฮาร์เปอร์มาช่วย
‎เดวิสหมุนตัวชู้ตและเพเซอร์สนำอยู่ 12 แต้ม
‎(เพเซอร์ส 19 บูลส์ 7 ‎ควอเตอร์ที่หนึ่ง 6:04)
‎เราตามอยู่ 12 แต้มในทันที ‎ควอเตอร์แรกพวกเขามาแรง
‎เราต้องคลานกลับมา
‎สองคนครับ ไมเคิลส่งให้พิปเพน
‎จอร์แดนส่งกลับไปอีกทาง เคอร์ได้ลูก ‎ชู้ตสามแต้ม ได้แต้ม
‎จอร์แดนแหวกแนวรับและตีเสมอ
‎(เพเซอร์ส 28 บูลส์ 28 ‎ควอเตอร์ที่สอง 7:55)
‎ไมเคิล จอร์แดนเป็นผู้ทำแต้มหลังฤดูกาล ‎สูงสุดตลอดกาลตอนนี้
‎จอร์แดน... ไปที่ห่วง แล้วส่งให้พิปเพน
‎ส่งข้ามไปให้เคอร์ ชู้ตสามแต้ม
‎เรากลับมาเล่นดี ผมนึกว่าเราจะถอดใจ
‎อ้อมแอนโทนิโอ เดวิสไป...
‎แต่พวกเขากลับมาได้อย่างยิ่งใหญ่
‎เสมอกันที่ 69
‎(ควอเตอร์ที่สี่ 9:41)
‎ชิคาโกที่เคยนำอยู่แปดแต้ม ‎อินดิแอนาทำได้ 11-0
‎(เพเซอร์ส 76 บูลส์ 74 ‎ควอเตอร์ที่สี่ 7:03)
‎บูลส์อยากขอเวลานอก
‎ตอนเขาขอเวลานอก
‎ผมจำได้ว่ากระโดด ตีมือ
‎ชนอก แบบว่า "เราทำได้ สุดยอด"
‎พวกคุณ สลับกันได้นะถ้าจำเป็น
‎ผมไม่สลับ ฟิล ผมไม่ทำ
‎ผมจะไล่ ผมจะไม่เปลี่ยนอะไร
‎- ผมกันมาร์ก แจ็คสัน ‎- ส่งบอลอย่าให้ฟาวล์
‎หกนาทีสุดท้ายในเกมที่เจ็ด ‎ผมนึกว่าอินดิแอนาจะชนะ
‎ควอเตอร์ที่สี่ เราตามอยู่
‎ความคิดในหัวของผมคือ ‎ "ให้ตาย มันอาจจบแล้ว"
‎จอร์แดน ถูกแมคคีย์ปัดบอล ไม่ฟาวล์
‎ผู้ตัดสินเป่าจัมป์บอล
‎เรานำแล้ว แต่มันขึ้นอยู่กับจัมป์บอล
‎(เพเซอร์ส 77 บูลส์ 74)
‎จัมป์บอลครั้งนี้สำคัญแค่ไหน ‎ถ้าได้จัมป์บอล เราก็มีโอกาสขึ้นไปห้า
‎ถ้าเราได้จัมป์บอล และทำแต้ม และขึ้นไปห้า
‎พวกเขาก็อาจจบเห่
‎ไมเคิลโดดเก่งแต่สมิตส์สูงตั้ง 223 เซนติเมตร
‎สมิตส์แตะบอลแต่ลูกไปเข้ามือพิปเพน
‎พวกเขาได้จัมป์บอล
‎บอลไปอยู่ในมือสตีฟ เคอร์
‎เคอร์อาจตีเสมอ... และสำเร็จ
‎สตีฟ เคอร์เครื่องร้อน วันนี้เขาเล่นดี
‎นี่เป็นแต้มที่ 11 ของเขาในเกมนี้
‎สตีฟ เคอร์ชู้ตลูกสำคัญที่สุดในซีรีส์นั้น
‎และสำหรับผม นั่นคือจุดเริ่มต้นที่พวกเราดิ่งลงเหว
‎มันพลิกทุกอย่างเลย
‎ทันใดนั้นก็มีฟ้าผ่ามายังอาคาร
‎พิปเพน... ชิคาโกนำ เหลือห้าวินาที
‎ไมเคิลส่งให้ลองลีย์ที่ว่างอยู่
‎และบูลส์ค่อยหายใจโล่งหน่อย
‎นำอยู่สี่แต้ม
‎พวกเขามองหาสมิตส์ ‎ฮาร์เปอร์ขวางไว้และแย่งไปได้
‎เหมือนเราเป็นทีมมัธยมต้นที่ไม่มีโอกาสทำแต้ม
‎โยนเข้าไปแล้ว ได้แต้มแถมได้ฟาวล์
‎(อินดิแอนาเพเซอร์ส 83 ชิคาโกบูลส์ 88 ‎บูลส์ชนะ 4-3 ในซีรีส์)
‎ได้เข้ารอบชิงเป็นครั้งที่หกในแปดปี
‎ลุยเลยชิคาโกบูลส์
‎เรามีทีมที่ดีกว่า ผมเชื่ออย่างนั้นจริงๆ
‎แต่ดีเอ็นเอแชมป์กับประสบการณ์แชมป์...
‎มันมาเหนือกว่าในเกมที่เจ็ดสำหรับชิคาโก
‎รู้ไหมอะไรที่เยี่ยม
‎ไม่ใช่แค่ทีมชนะ แต่...
‎ไมเคิลฉกบอลเกมนี้มาให้ผม
‎นั่น... ยอดเลย มันยอดเลย
‎เหลืออีกสี่ อีกสี่
‎อีกสี่ ยากนะ
‎รอยิ้มตอนมันจบแทบไหวแล้ว
‎ทำดีมาก สบายดีนะ
‎- ไอ้คนเก่ง ‎- ขอบคุณ
‎เยี่ยมมาก ลุค ทำดีมาก จั๊ด
‎ยอดเยี่ยม
‎ยอดเยี่ยม เพื่อน ‎หนักสุดที่เคยแข่งมาใน... 13 ปีเลยว่ะ
‎ให้ตาย
‎ผมต้องงัดทุกกลเม็ดเพื่อชนะเกมนี้
‎ใช่
‎เราต้องเหนื่อยกัน คุณจะไม่อยู่แล้ว
‎ต้องพาคุณออกจากยูทาห์
‎ขอให้สนุกนะ
‎ไอ้แสบ ไปตายซะ
‎- พวกคุณเล่นเอาเราเหนื่อย ‎- ใช่ แล้วเจอกัน
‎ได้ ดูแลตัวเองล่ะ ทีนี้ไปฝึกตีกอล์ฟได้แล้ว
‎(แอร์)
‎(ด้วยความอาลัย กัส เลตต์ 1936 - 2000)
‎(แคลเรนซ์ "ซีที" แทรวิส 1933 - 2019 ‎จอห์น ไมเคิล วอสเนียก 1950 - 2020)
‎คำบรรยายโดย อัญชิสา ทองคำ